ملخص الجهاز:
و بطور خلاصه در قرآن کريم آيات فراواني درباره «روح» وجود دارد که ما در اينجا تعدادي از آنها را که با بحث «معاد» نيز ارتباط دارند ذکر ميکنيم و بقيه مطالب مربوط به «روح» را با توفيق خداوند براي مقالههاي بعد ميگذاريم: الله يتوفّي الأنفس حين موتها والتّي لم تمت في منامها فيمسک الّتي قضي عليها الموت و يرسل الأخري الي اجل مسمّي انّ في ذلک لآيات لقوم يتفکرّون 2 يعني خداوند ارواح را (قرآن، غالباً به جاي کلمه روح و ارواح، کلمه نفس و انفس يا نفوس بکار ميبرد) در حين مرگ قبض ميکند و آنرا که مگرش فرا نرسيده است نز در حال خواب قبض روح ميکند از آن پس آن کسي را که بمرگ محکوم ساخته است روحش را نگاه ميدارد و دوباره در دنيا آنرا به بدن باز نميگرداند ولي آنکس را که به مرگ محکوم نکرده است روحش را تا وقت معين (وقت فرا رسيدن مرگ) ميفرستد (به بدن خود باز ميگرداند) در اين کار ادّله قدرت الهي براي متفکران پديدار است، حتّي اذا جاء احدکم الموت توفته رسلنا و هم لا يفرّطون 3 .
» علّامه طباطبائي رضوان الله عليه در تفسير الميزان ميگويد: «اين آيه پاسخي است از استدلالي که منکرين قيامت ميکردند و ميگفتند: ما پس از اينکه مرديم و در اعماق زمين فرو رفتيم و نابود شديم چگونه دوباره زنده ميشويم و درصحنه قيامت حضور مييابيم؟ قرآن کريم در پاسخ ميگويد: شخصيّت و حقيقت شما روح شما است و آنرا «ملک الموت» در هنگام مرگ قبض ميکند يعني علاقه آنرا با بدن شما قطع مينمايد و آن همچنان باقيست و بدنهاي شما نيز نابود نميشود بلکه آن از هنگام تولّد در حال تغيّر و تحول بود و پس از مرگ نيز تحول پيدا ميکند، ميپوسد متلاشي ميگردد ولي هرگز نابود نميشود و در آغوش خاک همچنان باقي ميماند تا در روز قيامت دوباره ذرّات آن جمع و متشکل شود و رابطه - سوره شمس- آيه 1 تا 10.