ملخص الجهاز:
"کاچی میپزند، آب را جوش میآورند و هنوز سرور است که به زمین و زمان بد میگوید و به خود میپیچد.
باز خودش را لوس میکند:«رستم مرا دوست داری؟»این بار رستم میخندد و میگوید:«تو دیوانهای!دیوانه!» و اکنون در عزای دیوانگیاش مویه میکند.
درد یک زن زائو ر ا،درد یک زن تنها را؛زنی که از لابلای برفها خود را بالا میکشد،نزدیک است لیز بخورد که میبیند رستم با زنی رو به رو میآید؛خندان و گرم و سرور سردش میشود،سر میخورد،زمین میخورد،میشکند،له میشود،میافتد.
میافتد و مردی بازویش را میگیرد تا از لای گل و برف بیرون بیاید و سرور در صورت آبله روی مرد تف میکند.
سرور تلو تلو خوران در برفها میدود،مردها را نفرین میکند،رو به خدا میایست و میخواهد به سینه بکوبد که دستش را پایین میآورد.
میایستد،مینشیند، درآینه موهایش را شانه میکند و دوباره به هم میزند و انگشتر را کنار آینه میگذارد."