ملخص الجهاز:
"در این آیه، خداوند زکاﺀ را علت حرمت نگاه ناروا و حفظ عورت میداند، اما خطر آلودگی تنها از راه نگاه و دیگر لذتهای جسمانی، گفتوگو و شوخی بین زن و مرد نامحرم زمینههای مناسب گناه را فراهم میآورد، پس این علت حرمت شوخی را نیز شامل میشود و مسألهی حجاب و نوع پوشش و را نیز در بر میگیرد.
هنگامی که قرآن میفرماید باید در یک گفتوگوی ساده این اصول مراعات شود تا کسانی که در دلشان مرض است، طمع نکنند؛ شوخی و مزاح چه جایگاهی خواهد داشت؟ بدین ترتیب باید در معاشرتها و گفتوگوها به زکاﺀ و طهارت قلب خویش و کسانی که با آنها برخورد میکنیم و نیز به خداوند و آنچه که او دوست دارد، و به انسانها و مرضهایی که در دل دارند و به تأثیر اعمال و رفتار و گفتار خود بر دیگران توجه کنیم."