ملخص الجهاز:
"در این صورت،آیا مجاز هستیم اثری یکپارچه را به میل خود،تکهتکه کنیم و فقط به بخشی که میخواهیم بپردازیم؟آیا بهتر نیست در صورت وجود چنین موانع دستوپاگیری،داستان یا رمانی بدون تصویر و یا تصاویری بدون متن را برای بررسی انتخاب کنیم؟و آیا ضرورتی دارد بهطور سنتی(اگر نگویم برای پیروی از یک نوع پیش فرض اجباری)،وقتی داریم از کسی یا چیزی تعریف میکنیم،حتما از کسی یا چیزی دیگر بد بگوییم؟ شاید هم ضرورتهای دیگری در کار بوده است که نویسندهء مقاله کملطفی کرده،در متن نیاوردهاند؟ فکر نمیکنم برجستهترین تصویرگران هم بتوانند برای متنی ضعیف و سطحی،تصاویر برجسته و قابل تعمقی بیافرینند؛مگر اینکه تصویرگر بکوشد متن را کنار بگذارد و به کمک خلاقیت خود،تصاویری را به متن اضافه کند که بازهم با متن همخوانی نخواهند داشت."