ملخص الجهاز:
"در کلام شیرین او،تونل کوهرنگ،پلهوره،پلزمانخان،انبوه بلوطهای لردگان،کبک دری،روستای شیخ شبان،شور و عشق سهراب به حرکت ایل از پل شالو،نقل خاطرههای سمیرم،و آن صبر و رازداری، سهراب را در چشم من،و در چشم همهء ما عزیز کرده بودند؛نگین کرده بود؛مرصع کرده بود؛وقتی من و کهیار به گلخندان رسیدیم،هوا روشن بود و آسمان گرفته و باد خنک موذی رونهاده به گورستان.
فریاد و شیون کهیار که یاور و رفیق و همراه در شکار را از کف داده بود و نالههای من که برادر مرده شده بودم.
معلم عاشق ایل و همدم بچهها در سیاه چادرها بود.
سهراب از مردم ایل و زندگی توی سیاه چادرها با من حرفها زد.
فاصله آشنایی ما در سیاه تپه و گلخندان به یک سال نکشید؛اما ریشهء استوار مهر سهراب انگار به اندازهء سالها آشنایی بود.
امروز هم در میان ایل و همراه با ایل،معلمهای خوب و والای کوچ،هر کدام یک گوهر و یک نگین و یک ستاره و چراغ روشن و تابناکند."