ملخص الجهاز:
"خوش کلام بود و صراحت لهجه داشت.
هر نوع نخود ناپز را توی دیگ کلاس به تدریج نرم میکرد و میپخت.
سیر و سفر را دوست داشت و زنده در حال و هوای کاشان و یزد و کرمان و شیراز سالهای دور بود.
مقدمهء شیرین و ملیح و طنزآلودی را عنوان میکرد و بعد، شروع کار و شروع درس بود.
ناصر خسرو،صائب،حافظ و بابا طاهر را لابهلای کلام و گفتار میکرد تا با مزه و نیکمزه شود.
عصارهء تجربهها را در یک جمله خلاصه،و دوباره تکرار میکرد،به این خاطر بود که من و علی باهم توافق کردیم که اسم او را بگذاریم آقای«گوهر افشان»،عصارهء تجربهها را«گوهر»میکرد و به«دل»ما میسپرد.
دلهای صیقلپذیر،هدیه را تاج سر میکردند و آقای گوهر افشان،آن معلم آزاده و فرزانه،سرافراز بر چکاد بود.
علی شوخطبع بود و گاهی مزه میانداخت و نمکپرانی و خنده افشانی میکرد.
اما هرگز حاضر نبود آقای گوهر افشان را بگذارد توی سفره."