ملخص الجهاز:
"جامعه باستانشناسی ما بیشک از نظر مدارج و مدارک تحصیلی در قیاس با سایر بخشها در حد بالا و مطلوبی است اما آیا به همان نسبت نیز مطالعه در این بخش رشد یافته است؟پرتیراژترین کتاب و مجله باستانشناسی ایران در شرایطی که چند هزار نفر بصورت مستقیم مشغول تحصیل،تدریس و یا تحقیق در آن هستند به چند جلد میرسد و چرا هیچ ناشر مستقلی به فعالیت در زمینه باستانشناسی تمایلی از خود نشان نمیدهد؟ در کلاسهای درس آموختهایم که بر محققان و پژوهشگران عرصه میدانی باستانشناسی واجب است که نتیجه کاوشهای خود را منتشر و به آگاهی همگان برساند اما آیا نوشتن تنها مختص این گروه است؟آیا اساتید دانشگاه و ما دانشجویان وظیفهای در این زمینه نداریم؟آیا تمام وسع و قواره علمی دانشجویان باستان شناسی ما انتشار چند شماره باستانپژوهی و چند تک شماره مجلات نادر دیگر و یا تک چهرههایی است که گهگاه ظهور میکنند؟ریشه این ضعف را باید در کجا جست؟بیانگیزه بودن دانشجویان،ضعف علمی و تئوریک آموزشها،به روز نبودن واحدهای درسی و یا تمام این موارد."