ملخص الجهاز:
"قانون گذار در ماده 1101 قانون مدنی در مورد فسخ نکاح، پیش از دخول و عنن بیان مطلب کرده است ولی نسبت به سایر صور به نظر می رسد که ساکت مانده است و مفهوم مخالف ماده مذکور این است که اگر فسخ نکاح پس از نزدیکی واقع شود و مستدعی فسخ نیز به علت عیوب زن، زوج باشد.
لیکن از آنجا که پرداخت مهر برای آن بوده که شوهر زنی فاقد نقص و یا واجد وصف کمال منظور نظر او باشد، پس از فسخ نکاح به علت تدلیس، شوهر می تواند مهری را که به زن داده، از باب خسارت پس بگیرد و اگر نداده باشد، با اعمال قاعده «تهاتر» از دادن آن امتناع کند، برخی از فقهای امامیه این نظر را قبول دارند و برخی دیگر برای زن دومین مورد کمترین مهر قایل شده اند و در موردی دیگر اگر شوهر زن خود را قبل از نزدیکی طلاق دهد و سپس متوجه شود که زن به جنون مبتلا بوده است نمی تواند با استفاده از عیب مذکور نکاح را فسخ کند تا مهر را نپردازد."