ملخص الجهاز:
"فعالیت کاریکاتور ایران را در این عرصهها میتوان اینطور بررسی کرد: -کاریکاتور در نشریات ویژه طنز-فکاهی،انتفادی، اجتماعی،سیاسی؛ -کاریکاتور در نشریات جدی به صورت یک کادر(فرم)یا چند کار(کارتون استریپ)یا در قالب یک صفحه فکاهی ضمیمه یک نشریه؛ -کاریکاتور نمایشگاهی به صورت فعالیت شرکت در نمایشگاههای داخلی و خارجی،برگزاری نمایشگاههای استانی،کشوری،بینالمللی و چاپ کتاب(کاتالوگ)از مجموعه آثار.
آنچه در این مقاله موردنظر ماست،طرحی است برای بررسی فعالیت کاریکاتوریستهای مطبوعاتی در نشریات طنز و فکاهی در محدوده ماههای پیروزی انقلاب اسلامی تا تصویب اولین قانون مطبوعات جمهوری اسلامی ایران.
ترتیب انتشار نشریات را در این سه دهه میتوان به این صورت مشخص کرد: از پیروزی انقلاب تا شهریور 8531،در حدود سی نشریه جدید منتشر شد.
گروه اول،حاجی بابا-ی پرویز خطیبی نوری،ضمن داشتن سابقه کار حرفهای از دوره توفیق و انتشار حاجی بابا-ی سالهای قبل از کودتای 82 مرداد،بعد از انقلاب با شماره مسلسل 471،در ادامه سالهای گذشته منتشر شد.
بسیاری از این نشریات تنها در یکی دو-سه شماره بیشتر منتشر نشدند و بعضا با خط دستنوشته شده و همراه با طرحهایی به نام کاریکاتور چاپ میشدند که به دست افراد غیر حرفهای کشیده شده بودند.
معتضدی،از طنزپردازان قدیمی،که از دوره چلنگر افراشته با آن نشریه کار خود را شروع کرده بود، بعدها با بسیاری از نشریات دیگر از جمله توفیق،خورجین و گلآقا همکاری داشت.
اما چون دو گروه سابق مشخصههای فعال این جهتگیریها را نداشتند،به این ترتیب میتوان خصوصیات عام نشریات فکاهی-سیاسی-اجتماعی این دوره بحرانی را،که نظام جمهوری اسلامی به سوی تثبیت خود پیش میرفت،به این صورت جمعبندی کرد: -در بسیاری از این نشریات نباید به دنبال زیباییشناسی هنری گشت."