ملخص الجهاز:
"غولی به نام زندگی اردشیر رستمی نمیدانم این موضوع خوب است یا نه که بسیاری از هنرمندان در عصر خود شناخته نمیشوند.
آندره ژید در کتاب بهانهها مینویسد:بسیاری از نوآوریها در زمان خود درک نمیشوند زیرا نوآوریهای بزرگ هیچگاه در سطح حرکت نمیکنند بلکه در عمق جریان دارند و فهم آن برای نگاه اول دشوار و غیرممکن است.
این جملهء ژید ارزشمند و صحیح است اما آن سوی هنرمندی که قرار است در آینده بیشتر شناخته شود غولی به نام زندگی و التزامهای روزانه وجود دارد که تمام توانش را به کار میگیرد تا همه را اسیر خود کند و با کشتن آنها زنده بماند!
نام ایشان بیشتر از نام بسیاری دیگر است اما چیزی که مرا اندوهگین میکند این است که کامبیز به اندازهء خودش نام ندارد.
زیرا کامبیز همیشه کار میکند و نشان داده است که سر آشتی با جهان ندارد و این مهمترین اصل هنر است زیرا کسی که با جهان به صلح برسد دیگر قادر به خلق جهانهای دیگر نخواهد بود."