ملخص الجهاز:
"غلامحسین سالمی «در غریو آهن» با چشمهای خویش دیدم من که لشکر پولاد و آهن با یک هجوم ناگهانی شهر پر از احساسمانرا زیر سم اسبان خود بس نجوانمردانه کوبید.
دیدم که آنها عاشقان را در دادگاهی پوچ تکفیر کردند.
«این ناجوانمردی است «آخر گناه عاشقان چیست؟» اما صدایی از گلویم برنمیخاست گوئی در آن یک تکه آهن بود!
کاش این مصیبت را نمیدیدم: دیدم که آنها عشق را نیز در چاراه سهر با تازیانههای پولادین بسیار کوبیدند آنگاه جسم خستهاش را بر دار کردند.
دیدم که آنها گردن گرم محبت را با دشنههای تیز و بران آشنا کردند.
من میدویدم هر طرف،فریاد میکردم: «مردان بپا خیزید این ناجوانمردان وحشی را برون ریزید» اما صدایم در غریو آهن و پولاد گم میشد!.
ناگه صدائی در فضا پیچید: «در این زمانه «باید دلی از جنس آهن داشت» در زیر پایم خنجری دیدم برداشتم آنرا و سینهی خود را دریدم آوخ چه میدیدم: در سینهام قلبی ز آهن بود!."