ملخص الجهاز:
"او فرزند پنجم خانواده است،سال 1357 به دنیا آمده و در زمان شهادت پدرش کمتر از سه سال داشته است و او نیز طبیعتا خاطرات چندانی را به یاد نمیآورد،اما درباره فعالیت کشاورزی شهید پاکنژاد میگوید:«باغی داشتیم کهدرختان میوه و چای داشت و پدر در آن کار میکردند؛البته در حال حاضر این باغ خشک شده،اما درختانی که برای رهگذران کاشتهاند، هنوز هم وجود دارد و میوه میدهد.
وقتی علت را جویا شدم،ایشان گفته بودند که میخواهم به خانوادهام بگویم که این پول را از دخل آخر شبم برداشتهام،نه اینکه پس از یک روز کاری، درآمدی نداشتهام و آن را قرض گرفتهام!» نگاه سید محمد حسن پاکنژاد اما به پدرش طور دیگری است.
او میگوید:«حدود یک سال قبل از شهادت پدر بود که ایشان همه ما را نیمهشب از خواب بیدار کردند و به حیاط بردند تا سقف کاهگلی اتاق را که بر اثر نشت لوله آب،نمکشیده و نرم شده بود،به ما نشان بدهند.
سید محمد علی،هنوز هم بعد از گذشت این همه سال، غروب شهادت را که به یاد میآورد،ته چشمانش اشکآلود میشود:«شهادت پدر برای من فقط یادآور نبود ایشان نیست،بلکه از دست دادن یکباره عمویم هم هست.
» فیلم روزهای بعد از شهادت دکتر در ذهن سومین فرزند شهید پاکنژاد،کمی به عقبتر بازمیگردد، زمانی که همراه پدرش به مجلس میرفته و از نطقها و سخنرانیهای پیش از دستور،سردرنمیآورده است:«چند روز آخر عمر پدر،من هم با ایشان به مجلس میرفتم و برمیگشتم،در قسمت تماشاچیها مینشستم و چون بحثهای مطروحه برایم نامفهوم و در نتیجه خستهکننده بود،بیرون میرفتم،در فضای باز آنجا گشتی میزدم و پس از خاتمه با پدر به رستوران مجلس میرفتیم."