ملخص الجهاز:
"آنچه موجب شده است که این فرصت برای ما به عنوان یک تهدید در امر توسعه مطرح شود،ریشه در برخورد غیر عقلایی و فقدان برنامهریزی راهبردی در زمینه مقوله نفت و به تبع آن انرژی بهطور عام(چه در زمینه تولید و چه در زمینه مصرف)دارد.
زمانی واگذاری امتیاز کشف نفت بهطور واضح جهت پاسخگوئی به نیاز خارجیان بوده است و از آن پس نیز مباحث مربوط به ازدیاد ظرفیت تولید بیشتر از آنکه بر یک برنامه ملی و راهبردی متکی باشد به برآورد نیازهای بازار بین المللی که عمدتا توسط مصرفکنندگان نفت تعریف و تفهیم میشود، وابسته بوده است.
صنعتی که با تکیه به پشتوانه قوی تاریخی و توان مالی و فنی خود میتوانست و شایسته بود که به عاملی برای تحرک دیگر فعالیتها و دیگر صنایع کشور تبدیل شود و در زمینه مهیا کردن نیروی انسانی لازم برای خود و صنایع دیگر پیشتاز باشد،تقریبا یکی از ناشناختهترین(با توجه به اهمیت و وزن آن در اقتصاد کشور)صنایع کشور به شمار میرود و هنوز بخش اعظم نیازهای فیزیکی و تخصصی ان از خارج وارد میشود و این در حالی است که صنعت نفت هم دارای بازار تضمینشده در عرصه داخل و خارج و هم دارای بیشترین توان مالی و فیزیکی بوده است.
در مورد فعالیت بخش خصوصی در زمینهء انرژی تجدیدپذیر،دکتر احمدی اظهار کرد، در زمینهء ساخت قطعات برای نیروگاه بادی، بخش تولید قطعات به شرکتهای خصوصی واگذار شده و از آنها خواسته شده است تا برای دستیابی به فنآوری روز این کار را با مشارکت خارجی انجام دهند."