ملخص الجهاز:
"نقش صداها و آواها همچون نقش جانوران ساعدی-که در مقالهای دیگر از آن سخن گفتهام- نشانگر کوشش بیش از حد نویسنده است در استفاده از تمام ابزارهای ممکن برای عمق و تنوع بخشیدن به فضای داستانی این همه ژرفکاوی در اصوات و فاصلههء سکوت بین آنها حیرتآور است.
ساعدی شاعر غلامحسین ساعدی را بیشتر به عنوان نمایشنامهنویس و داستاننویس می شناسند و مخاطبان آثارش کمتر با اشعار او آشنا هستند اما ساعدی شعر هم میسرود که دو نمونه از اشعار او را میخوانید: کرباس کرباس نه کرباس چروک خورده زخمی کرباس بله کرباس صبحگاهی را که تار و پودی محکم و چرکین است @ امید،بله امید اینست که شاید منقار نه منقار قیچی سیاه و درنده منقار یک پرنده بشکافد این کرباس و از آن شکاف چشم پرندهای پرنده نه که چشم آفتاب آهسته لب بگشاید."