ملخص الجهاز:
"به هویت دینی و ملی کهریشه در عاشورا داشت،پایبند بود و شعر جهان را میشناختو خوب میشناخت؛اما شعرش مانند بسیاری از شاعران مقلد،تابع مد روز و روزگار نبود.
گفتار و رفتار و نقد و بررسیهای قیصر و سید،عامل عمدۀجذب شاعران جوان،به حوزه بود و دقت و حوصله و تعهدو ایمانشان،در یکپارچگی اندیشۀ این حوزه،بسیار مؤثر.
خدا شما را پیامبران اشک و لبخند و عشق این مردم کرد واعجازتان،واژههایی بود که تنها رسولان میدانند.
آن روز که سید حسن رفت،آیینه دلی از شاعران اینروزگار[محمد رضا عبد الملکیان]،دل خویش را چنین خطابکرد: «حالا که آمدهای سلمان هم رفته است سید هم رفته است اما نگران نباش گل آفتابگردان هنوز شاعر بزرگیست» و اکنون چگونه نگران نباشیم؟ سپیدارا...
در حوزۀشعر نیمایی نیز با استفاده شایسته از عناصر شعر سنتی نودرونمایۀ عمیق شاعرانه توانست به خلق آثاری بپردازد کهالگوی موفقی در این قالب شود."