ملخص الجهاز:
"قبل از شرح مشخصات ویژه روابط کارگری درژاپن بنوعی است که در یک کشور کاملا مدرن و سنعتی دموکراتیکبایدب اشد رواب کارگری در ژاپن اساسا بنحوی است که در سایر کشور-های پیشرفته و صنعتی جهان وجود دارد بویژه در مورد قوانین کارگریکه بعد از جنگ جهان دوم در ژاپن تحت اصول معینی درآمد جزئیاتمقررات مربوط به مدیریت مدرن و دموکراتیک در روابط کارگری وطرز استخدام تصریح گردیده است و این مقررات اکنون در ژاپنبنحو موثری مورد عمل قرار میگیرد بعنوان مثال قانون کار شرایطکاری را که نیازمندیهای روزانه یک کارگر را برای ادامه یک زندگیشرافتمندانه و درخور شخصیت انسان تامین بکند تعهد مینماید.
باین ترتیب صنایع تولیدی ژاپن چاره دیگری نداشت جزآنکه کارگران جوانیکه میتانستند خودشانرا با وضع جدید تطبیقدهند و قدرت کسب فنون جدید را نیز برای بکار بردن آنها در رشته-های خود داشتند استخدام نماید لکن نکتهای را که باید خاطرنشانساخت این است که چون کارگران میبایست انواع فنون صنعتی را بهطور کامل فرامیگرفتند در ژاپن برای تعیین ظرفیت برنامههایتعلیماتی و نوع آنها و نیز دورههای این برنامهها برای کارگرانمعیار دقیقی وجود نداشت در نتیجه فنون مربوط بحرفهای گوناگونتنها از طریق مهارت در صنایع فردی تسعه یافته و همآهنگی زیادینظیر آنچه که در اتحادیههای اصناف کشورهای اروپائی و آمریکائیموجود است وجود ندارد و کارگر ماهر و تعلیمیافته در یک موسسهایضرورتا بوسیله موسسه دیگری با شرایط همسان با تجربه شمرده نمیشود(البته نباید چنین تعبیر شود که فنون کارگران ژاپنی در مقایسهبا کارگران مشابه کشورهای خارجی در سطح مادون قرار دارد) تحت این شرایط کاملا طبیعی است که موسسهای که کارگرانیرا با هزینههای زیاد برای برنامههای تعلیماتی خود تحت تعلیم قرارمیدهد حاضر نیست آنان را بنفع موسسات دیگر از دست بدهد."