ملخص الجهاز:
"مجموع دریافت و شناخت متد یک شاعر از اجتماع،در دنیای محروم افکار وی را متبلور و غنی میکند،لیک اگر میبینیم،آثار به آن درجه از شایستگی و بایستگی نمیرسد،باین دلیل است که شاعر باندازه دریافتش،پس نمیدهد، بدیگر کلام:بازتاب مغزی و ذهنی او-که شعر باشد-بازتاب و عکس العمل کاملی نیست و این گناه بگردن فرهنگیست که او در آن پرورش یافته،فرهنگ تحدید شدهای است که روح روشنگری را مسخ و شعر را بصورت،سطور موهومی که در هیچ استتیک ثابتی قابل نقد و تفسیر نیست،جلوهگر میکند.
در هیچ مرحلهای شاعر نمیتواند و نباید خویش را از مسائل اجتماعی و طبقاتی دور بدارد شاعر باید آگاه باشد،جهت و دید داشته باشد و بداند چه میکند و برای که میکند و تنها درین صورت است که شعر-برخلاف آنچه اکنون در ایران سخت به چشم میخورد-از حالت یک رابطه خصوصی به یک حربه و وسیله عمومی و اجتماعی بدل میشود."