خلاصه ماشینی:
"نهی قانونگذار حکیم از «اعتماد به ستمگران» و امر به «چنگ زدن به ریسمان الهی و کفرورزی به طاغوت و اولیای شیطان و تمسک به ولایت خدای سبحان و رسول او و توانایی مردم بر امر به معروف و نهی از منکر» و امثال آن بهترین گواه بر این واقعیت است که مسلمانان وظیفه دارند تا در حد توان دست ستمگران را از مؤمنان و سرزمینهایشان کوتاه کنند، و البته اگر تحقق این هدف به وسیله مقدماتی که فی نفسه حرام نیستند، امکانپذیر باشد، باید همان راه را طی نمایند و چنانچه برای رسیدن به آن هدف ناچار به انجام اموری باشند که فی نفسه حرامند، در این صورت به خاطر تزاحم، ملاحظهی اهم و مهم ضرورت دارد و نمیتوان شک کرد که خلع ید و گرفتن قدرت از ستمگری که درصدد نابودی اسلام و خوار کردن مؤمنان و ترویج کفر و مسلط کردن کافران بر مسلمانان و سرزمینهایشان است و واگذاری آن به شخصی صالح، وظیفه همه مسلمانهاست؛ چرا که این مسأله مهمتر است، هرچند برای تحقق آن لازم است به انجام اموری مبادرت ورزند که به حکم اولی ممنوع و حرامند، حتی در صورت اطمینان به پیروزی و خلع ید از حاکم ظالم، میتوانند بجنگند."