خلاصه ماشینی:
"از همین جا میشود قیاس کرد که در سلسلهی عوامل عالم گاهی کسی حاکم بر این عوامل است، مثل قضیه علیابن صالح طالقانی و گیر کردن او در دریا که به وسیله حیوانی بیرون میآید و در بیابان سرگردان میشود و به غاری میرسد و پس میبیند کسی او را به اسم صدا کرد و امر فرمود که ابرها جلو آمدند و آن ابری که مأمور بود برای طالقان؛ ابر رحمت هم بود او را برد.
آنوقت اغلب ایرادهای ما روی این است که ما خیال میکنیم چون خود ما قادر نیستیم از همین جریان عادی و طبیعی بیرون رویم لابد آنها هم باید اینطور باشند، اما چرا آنها آنطورند؟ برای اینکه آن جهاتی که در ما هست و مانع میشود که حاکم بر علل و عوامل باشیم درست در آنها برعکس است."