خلاصه ماشینی:
"اما نشاط روحی استاد به حدی بود،که هر بینندهایرا به اعجاب وامیداشت وی حدود 60 سال به تدریس اشتغال داشت،تعطیلات درس وی بسیار اندک بود،و تمام ایام تحصیل-و احیانا پنجشنبه و جمعه-را درسمیگفت،روزی چند درس و چندین ساعت پیاپی،و با توجه به اینکه استاد اصلا در پی خوشگذرانیو استراخت نبود،و در تما عمر 18 سالۀ خود مسافرتی-جز یکبار،در اوایل عمر به نیشابو قریۀ کدکن جهت صلۀارحام-نکرد7با اینهمه ملالت و خستگی را کسیدر چهرۀ استاد هرگز ندید.
و از حوزههای دیگر-حتی قم-مشتاقان برای درک حوزۀ درس وی به مشهدرو میآوردند،و این بدان جهت بود که وی از امتیازاتفراوانی برخوردار بود،که ذیلا به بعضی از آنها اشارهمیشود.
(8)-استاد خود در قصیدهای میگوید: {Sتا شدم استاد علوم غرب#عالم انواع و فنون ادب#باز گرفتم ره و رسم حساب#تا که ربودم قصب ز شیخ و شاب#باز پی هندسه گشتم روان#تا که بهر شکل شدم نکتهدان#باز دلم رغبت هیئت نمود#رو به کواکب نمود و حرکت نمود#باز به تفسیر و حدیث و رجال#رو بنمودم زره و جد و حال#بارۀ دیگر به نوای اصول#سر بنهادم به تمام فصول#باز به کوی فقها تاختم#بیرق تحقیق برافراختم#باز در منطق و حکمت زدم#نغمه به آهنگ حقیقت زدم#باز به طب بردم راه نیاز#تا که شدم زینهم با برگ و ساز#باز به آهنگ غرائب شده#تا که در این معرکه راسب شدم#در ره این جمله زدم بال و پر#برحسب طاقت و شوق بشر#با همه یاری زخدا خواستم#آنچه که بایست بر آراستم#باز به تحصیل علوم جدید#همت خود را بنمودم مزیدS}گوهر دانش،ص 6،چاپ 1337/9/27 (9)-در آن ایام نام خانوادگی نگارنده(بیداد)بود،که هماکنون به(الهی خراسانی)تغییر یافته است این تغییر نام به پیشنهاد و دستورمربی بزرگ،عارف ربانی،استاد بزرگوارم،حضرت آیت الله شیخمجتبی قزوینی سینانی(متوفای 22 ذی الحجه 1386 ه ق)،انجامگرفت."