چکیده:
استاد سيّدعلي اكبر حسيني داراي بيش از 300 اثر علمي اعم از كتاب،مقاله،طرح پژوهشي،تك نگاشت و ترجمه به زبانهاي فارسي،انگليسي و عربي است. در اين مقاله در صدديم تا با مروري براين آثار علاوه بر تعيين «سيرتاريخي» آنها يعني تقدّم زماني هر موضوع بر ديگري، «سير موضوعي» آراء وي را نيز مورد ارزيابي قرار داده تا تقدّم و تأخّر رُتبي و موضوعي آنها تحليل شود. در اين نگاه گرچه ممكن است موضوعي از لحاظ تاريخي، مقدّم بوده ولي به جهت مباني و انديشههاي اصيل يك متفكر، موّخر بر ساير مسايل قرار خواهد گرفت و بدين ترتيب مسير حركت فكري و رشد و بالندگي يك انديشه، به خوبي بررسي خواهد شد.
لذا پس از تعيين سير تاريخي و سپس سير موضوعي و تحليل مهمترين آراء ايشان در حوزه تعليم و تربيت اسلامي مشخص ميشود كه وي در مجموعة آثار خود از اين اصول پيروي كرده است:
الف ـ عدم پراكندگي حوزه فكر و تمركز بر مسايل علوم تربيتي به ويژه تعليم و تربيت اسلامي.
ب ـ هماهنگي و سازگاري نظرات و ديدگاهها با يكديگر.
ج ـ نگاه پژوهشي به مسايل و بهرهگيري از دانش تخصصي.
د ـ تحليل مسايل از منظر اسلامي و توجه به منابع و متون ديني.
ﻫ ـ توجه بهمسايل روز و پاسخگويي به سوالاتي كه جامعة كنوني در برابر يك پژوهشگر تعليم و تربيت اسلامي قرار ميدهد.
و ـ تعادل علمي و عدم سوگيريهاي غير علمي در اظهار نظرات
ز ـ رعايت خط انصاف علمي در نقدو بررسي ديدگاهها و مكاتب
ح ـ عدم تعجيل در اظهار نظر در عين صراحت و شجاعت علمي در طرح آنچه بدان ميانديشد.
بدين سان ميتوان وي را متفكري دانست كه به قواعد و اُسلوب «تفكر تربيتي» پايبند بوده است.