خلاصه ماشینی:
در چنین شرایطی، چه عواملی میتوانند موجب شوند فرد توان و نیروی لازم را برای طی مسیر به دست آورد و چگونه میتوان بهویژه در مواقعی که کار چندانی از او ساخته نیست، به زندگی ادامه دهد و حس رضایت و آرامش درونیاش را از دست ندهد؟ یکی از این عوامل «امیدواری» است که گاهی لازم است همانند تزریق یک آمپول به روح و روان انرژی بدهد و حال تازهای برای حرکت ایجاد کند.
اما واقعیت چیست؟ در شرایط سخت زندگی و بهویژه در بحرانها، جملهها و عبارتهای امیدبخش همانند مسکن عمل میکنند و میتوانند التیامبخش باشند، به شرط اینکه با دیده ناباوری به آنها نگریسته نشود.
قدرت یافتن مسیر: فرد راههای گوناگونی برای رسیدن به هدف شناسایی میکند و معتقد است اگر مانعی در راه رسیدن به هدفش ایجاد شود، میتواند مسیر دیگری بیابد.
امیدواری همان قدرتی است که سبب میشود فرد با انرژی به طراحی نقشههای جدید و متفاوت برای از بین بردن موانع بپردازد.