خلاصه ماشینی:
"1ـ استماع ادعای خلع ید از مالک منافع موجه نیست.
زیرا علیالقاعده طرح دعوی خلع ید مربوط به مالک رسمی عین غیرمنقول میباشد.
2ـ ادعای خلع ید مالک مشاعی دو دانگ از ششدانگ علیه شرکاء دیگر قابل طرح است و دفاع متصرف مبنی بر جواز استیلاء به استناد صلحنامه عادی قابل اعتنا نیست مگر اینکه تصرف انتقال مالکیت را در دعوی مستقل ثابت کند.
استمرار تصرف به استناد اجازه سابق مالک هم موثر در مقام نیست زیرا طرح دعوی از سوی مالک مشاعی عدول از اجازه استفاده اختصاصی متصرف تلقی میشود.
به موجب ماده 578 قانون مدنی شرکاء همه وقت میتوانند از اذن خود رجوع کنند مگر اینکه اذن در ضمن عقد لازم داده شده باشد که در این صورت مادام که شرکت باقی است حق رجوع ندارند.
دادن دادخواست خلع ید ماذونیت شریک منتفی میکند و استفاده شرکای مشاعی مشمول ماده 43 قانون اجرای احکام مدنی است."