خلاصه ماشینی:
"توللی* (به تصویر صفحه مراجعه شود) درمان هوشمندی ابرو،بدین کمانی گیسو،بدین کمندی ما را کجا گذارد بر بام سربلندی!
با یک دو بوسه دل را داغ عطش نخیزد جانم بگیر و بشکن آئین جیرهبندی!
بستان آرزو را از خرمی بهاری با آن بنفشهموئی با این شکوفهخندی خوشتر ز چشم یاران آئینهای نباشد آئینهروی ما را بر طاق خودپسندی (*)آقای استاد فریدون توللی.
برخیز و عاشقان را پیمانهای دگر ده ای در نگاه مستت درمان هوشمندی طاوس پرفشان را در باغ گل،ندیدم هرگز بدین ملنگی هرگز بدین لوندی!
آنرا که دل نباشد چونی کجا و چندی!
گر آشنای رازی مردانه عاشقی کن کان ماکیان نخواهد کام از خروسقندی!
بر جای خنده لب را فرمان بوسه فرما تا میکشد دو چشمت ما را به نوشخندی گیسوفشان،به پیش آ تا پیر شکوه بر لب کوته کند زبان را با آن درازپندی!
اینجا،گذشتی از جان در عاشقی فریدون روزی،که پا نهادی روزی،که سر فکندی شیراز:29ر1ر1352"