"آذر* (به تصویر صفحه مراجعه شود) اشک دریانژاد ببوی آنکه غم خویش را نهان دارم، چون غنچه دست برخ،مهر بر دهان دارم.
ز اشک دیده دریانژاد خود داغم، که شور بختی از او،بهره در جهان دارم.
بخاک بازی طفلان ره،نظارهگرم، همین نصیب،ازین تیره خاکدان دارم.
فسانه گوی دل،ای شهرزاد خاطر من، که بر حدیث تو عمریست گوش جان دارم، لب از فسانه فرو بند،یکنفس،کامشب، ز تیرهروزی خود،با تو داستان دارم."