خلاصه ماشینی:
"گرچه ممکن است کلود سیمون اغراقکرده باشد،اما بر این نکته مهم انگشت گذاشته که تجربهها و مشاهدهها حتما نباید (به تصویر صفحه مراجعه شود)جالب توجه و پرحادثه باشد تا بتوان از آنها داستانی آفرید و بهتراست نویسنده دنبال موضوع جالب برای داستان خود نگردد.
هر کس آنچه را کهتجربه کرده بهتر از دیگری میشناسد و به جزئیات و ریزهکاریهای آنآگاه است،همه مثل ورزشکارها،کارآگاهها،پلیسها،وکیلها و قاچاقچیهازندگی پرحادثهای ندارند،زندگی بیشتر مردم خالی از حوادث آنچنانیاست،اما هر فرد حتما در جایی زندگی کرده و شغلی داشته است کهبا کموکیف و چندوچون آن آشناست و از آن تجربه آموخته،باآدمهایی سروکار داشته که آنها را بهتر از دیگران میشناسد،بنابرایناگر بخواهد داستانی بنویسد،باید از این تجربهها و مشاهدههای خوداستفاده کند و موضوع داستان خود را در مکانی قرار دهد که با آنآشنایی دارد و شخصیتی را انتخاب کند که بتواند در این مکان جا بدهدتا حوادث جنبۀ منطقی و طبیعی و واقعی خود را پیدا کند و داستانباورپذیر شود."