خلاصه ماشینی:
"امام رضا(ع) در فلسفه احرام میفرماید: دستور احرام برای این است که پیش از ورود به حرم و مرکز امن الهی، دلها خاشع شود و به دنیا و زینت و لذات آن مشغول نشوند.
(5) شب تارست و ره وادی ایمن در پیش آتش طور کجا موعد دیدار کجاست (6) رخصتحضور در زیارت معصومان(ع) نیز حدیثی شنیدنی دارد که روشنگر راز و فلسفه این حضور است.
زآتش وادی ایمن نه منم خرم و بس موسی اینجا به امید قبسی میآید (8) ب) محاسبه نفس و تامل در خویشتن وقتی زائر کنار درگاه میایستد و رخصتباریافتن میجوید، در دل نگران است; آیا برای حضور شایستگی دارد؟ آیا حضورش با سرزنش بزرگی که در این آستان خفته همراه خواهد بود؟ اینجاست که مؤمن بیداردل به تامل در خویش مینشیند و خود را ارزیابی میکند.
خداوند در زیارت از فرد میخواهد بر در خانه بایستد، اجازه بگیرد و سرزده وارد نشود تا با اهمیت این قانون آشنا شود و بیاموزد که در اجتماع نیز باید به آن پایبند باشد."