خلاصه ماشینی:
"مساله دیگر که در مورد زیبایی طبیعی میتوان به آن اشاره کرد،این است که زیبایی اشیاء به صورت آنها وابسته است،اما صورت اشیاء محسوس نیز خود از اصلی بالاتر ناشی میشود،دراین میان روح به عنوان واسطهای است که این صور را از عالم برتر(عالم معقول)میگیرد و با صورت بخشیدن به اشیاء وحدت به وجود میآورد و بدین صورت موجب زیبایی امور میشود،چرا که در نظر فلوطین زیبایی در چیزی است که از وحدت برخوردار باشد و همه علل تشکیل دهنده شیء،یعنی تمامی عللی که منجر به ایجاد شیء میشوند، در آن وجود داشته باشند.
فلوطین بر این نظر است که هردوی اینها راه درستی را برگزیدهاند،اگر چه وی شیوهای را که گروه نخستین انتخاب کردهاند، ترجیج میدهند،چرا که گروه اول صرفا زیباییهای زمینی و این جهانی را مورد ستایش قرار میدهند و در پی دستیابی به زیباییهای برتر از این جهان نیستند،درحالی که برای گروه دوم زیباییهای این جهانی یادآور زیبایی جهان برتر است،هرچند زیباییهای عالم محسوس را نیز تحقیر نمیکنند.
به طور کلی با توجه به هدف و آرمان فلوطین از فلسفهاش که همان یکی شدن روح انسان با ذات یگانه و حقیقت مطلق است،در این زمینه نیز مانند سایر موارد میتوان گفت که اگر این ارتباط منجر به تعالی انسان به سوی امر برتر باشد قابل ستایش است و اگر منجر به سقوط فرد گردد مستوجب نکوهش.
در نظر فلوطین،انسان برای پیمودن راه حقیقت و دستیابی به زیباییهای برتر از این زیبایی محسوس باید دو مرحله را طی کند؛نخستین مرحله،صعود از عالم محسوس به عالمی بالاتر است که جز با عبور از زیبایی محسوس به منظور نائل شدن به زیبایی برتر میسر نمیشود، موسیقیدان و عاشق به یاری فیلسوف میتوانند به این درجه از تعالی دست یابند."