خلاصه ماشینی:
"ماده،در وجود ماست که از خود آگاه میشود و آنگاه، این آگاهی در جوانب گوناگون محو میشود تا باز در جایی دیگر سربر آورد و از طرفی،به تعبیر قشنگ شاه نعمتالله ولی،خداوند به ما وجود میبخشد و ما به او ظهور میبخشیم: به وجود آفریدهای ما را به ظهور آوریدهایم تو را خداوند در مظاهر گوناگون،ما یگانهی ماست که اسم«ظاهر»خود را متحقق می کند.
خدا خواست شناخته شود و این شناخت و آشنایی در همه چیز و همهکس هست.
ما به عین تو دیدهایم تو را وز همه برگزیدهایم تو را به وجود آفریدهای ما را به ظهور آوریدهایم تو را اگر در این آگاهی زلال و جاری بیاسایی،از جستجو فارغ میشوی.
اگر از این چشمانداز فراخ به زندگی نگاه کنیم، نسبت به همهچیز و همهکس احساس شفقت و مهربانی میکنیم.
نگاه از این چشمانداز است که ما را جاری میکند با عشق."