خلاصه ماشینی:
"اولین سینما نظریه سینما از دیدگاه افلاطون (به تصویر صفحه مراجعه شود) جک پورسل اگرچه افلاطون به سینمای مدرن دسترسی نداشته است،اما دغدغه وی با پرسشهایی که درباره سوفیست مطرح میکند را میتوان به نوعی به عنوان رویکرد سینمایی وی به فلسفه تعبیر کرد.
در این صورت آیا ارزیابی سینما باید برحسب درجات انطباق با تصاویر یا برحسب تحلیل تطبیقی فیلمهای گوناگون صورت گیرد؟ آیا به نظر میرسد که افلاطون آموزشی ارزنده از سینما ارائه کرده است؟شاید دشوارترین پرسش این باشد که آیا افلاطون چیزی در ذهن خود داشته که این تصاویر بدان ارجاع داده شود و آیا این تصاویر نیز در نظر افلاطون«مثل»دارند؟ یا میتوان استدلال کرد که معیارهای معرفت، فرمها،خود هیچ چیز بیش از تصویر نیستند؟ برای پاسخ به چنین پرسشهایی و به ویژه به منظور پرورش امری که بتوان به عنوان نظریه افلاطون درباره سینما تلقی کرد،باید به بررسی ساختار و هدف تصاویر آشکار سینمایی افلاطون و همان برنامه فلسفه که در گفتوگوها بیربط نیستند،اما بررسی نظریه سینمایی افلاطون به بحثی در کتاب جمهوری محدود میشود."