خلاصه ماشینی:
"براساس این مبنا کارکرد لفظ اسلامی برای موضوع«فمینیسم» کارکردی احترازی(جدا کردن و شناساندن)است و میتوان به جای«اسلام»از لفظهای دیگر استفاده کرد و رابطه حقیقی میان قید و موضوع وجود ندارد.
اشکالهای وارد بر این نظریه 1-مدعای فمینیستهای سکولار و افراطی بر اساس تصرف در دین و کنار زدن بخشهای غیرقابل انطباق است که در این صورت ماهیت فمینیسم اسلامی و غیر آن یکی است که با مدعای توضیح داده شده در مقدمه بخش دوم،در تناقض است.
بهعبارت دیگر هدف قید و وصف،تبیین و توضیح معنای موضوع خاص است،اما در صورت مذکور قید اسلامی تعیینکننده موضوع فمینیسم نخواهد بود بلکه این فمینیسم است که قید خود(اسلامی)را توضیح میدهد و معنای روشن کننده قید خود ات و برای آن تعیین تکلیف میکند که در نتیجه دچار تناقض خواهیم شد.
با این توضیح که فهم اصل عدالت و تساوی بهعنوان هدف از عهده همان عقل عرفی نیز برمیآید و لزومی ندارد تا دین،نازل شود و صرفا خود را منحصر در تابلو بودن،برای آن کند،آنچه مهم است نحوه تطبیق فعل انسان با هدف تعیین شده است.
توجه به فمینیسم از سوی حوزههای خودی به معنای همداستانی با آن و تایید مطلق آن نیست بلکه نشانگر این ایده است که نقد و ابطال هر آنچه بهعنوان فرآوردهای فرهنگی مطرح میشود، تنها با شناخت آن فرادست میآید و شناخت نیز آنگاه جلوه میکند که«خود»را از میانه برداریم و در جستوجوی«حقیقت»باشیم."