خلاصه ماشینی:
"همین عطار است که در مصیبتنامه ضمن شرح بدار آویختن حسنک وزیر در یک بیت بد فرجامی کار اهل دیوان و وزارت را شرح میدهد و میگوید: کار دیوانم جنون آید همه کز وزارت بوی خون آید همه جای دیگر حکایت پسری را باز میگوید که یک درم سیم سیاه پیدا میکند و با خود عهد میکند که آنرا به محتاجترین آدم شهر بدهد ولی پس از یک روز دوندگی عاقبت بحضور سلطان میرود و یک درم را به او میدهد که من تمام شهر را زیر پا گذاشتم و کسی را از تو محتاجتر و فقیرتر ندیدم چون بهرجا سر کشیدم دیدم سخن از باج و خراجی است که باید بتو بدهند و چنین پیداست که هرروز به رنگی و نیرنگی خلق اله را سرکیسه میکنی و هیچ مسجد و بازاری نیست که مردمش را عمال تو نقره داغ نکنند و بنام تو بزور و ستم از ساکنانش پول نگیرند."