خلاصه ماشینی:
"پیرمرد که چون دیگران چیزی نمیبیند،آهوان راه گاه نشسته و گاه ایستاده میگوید و توریست چاق گفته او را تصحیح میکند.
آیا توریست چاق مایل است که دوربین را از دست بدهد؟جز اینست که این وسیلهای است برای فرمان دادن و رهبری کردن؟و مردمان آیا آمادهاند که بپذیرند صلاح خویش در کوری میدانند؟و چنین میگردد که«پیرمرد» انکار میکند مسافر را به یاری خواسته است و مردمان او را به دشمنی به چهارپایان و بیانگاری در برابر زیبائی متهم میکنند.
توریست چاق:(باز تو دوربین بطرف مقابل نگاه میکند)یه آهو؟ (مردم به طرف دیگر هجوم میبرند،پیر مرد را همانجا میگذارند.
صداها:اه،چه زیباست(عکاسی) (پیرمرد که برای یک لحظه از یاد رفته است به مسافر که دارد شلوارش را تمیز میکند:)هی،شما!
توریست چاق:بازهم پدر عزیزمونو فراموش کردیم آقایون آهو برای همه است.
) توریست چاق:یک دقیقه تحمل بفرمائید!(به پیر مرد)آهورو کجا دیدید؟ پیرمرد:اینجا این یکی سمهای بزرگی دارد (نامطمئن نشان میدهد.
پیرمرد تظاهر به تعجب میکند:یک خرگوش؟ چطور شد من همچنین اشتباهی کردم؟ توریست چاق:یک خرگوش معمولی حتی خرگوش غیر عادی و بزرگی هم نیست.
توریست چاق:چرا نمیشه دید؟چرا؟ صداها:چرا؟چرا؟ مسافر:شاید با دوربین بشه دید اما بدون...
توریست چاق به مسافر:حالا چی میگید؟شما میخواستید این پیر مرد محترم رو پیش ما بیآبرو کنید.
مسافر(پس از حمله خشم حالا دیگر از مبارزه دست برداشته است):چه باید بکنم؟ توریست چاق(به ساعتش نگاه میکند):حالا ساعت پنج بعدازظهره.
آیا نیاز نداریدکه یک آدم شریف بشید؟ مادر:چشمهای این بچه که به شما خیره شده دلتون رو نرم نمیکنه؟ مسافر سکوت میکند:(بیحرکت ایستاده است."