خلاصه ماشینی:
"فرزندان چارلی میگویند آنها هیچوقت معنای فقر را نفهمیدند چون چارلی هرگز نگذاشت فقر وارد خانه شود اما همیشه به خاطر کار در حال نقل مکان بود و همسر و فرزندانش را با خود جابهجا میکرد ولی هیچوقت هم بیش از یکصد کیلومتر جابهجا نشد مثل اینکه شرایط زندگی او را به محدوده آلاباما -جورجیا محدود کرده بود.
او در پایین رودخانه در یک کلبه زندگی میکرد که بر سراشیبی قرار دشات محل زندگیش دورافتاده بود مردم از این جهت به او هوتی میگفتند چون با جغدها حرف میزد.
از آن به بعد هوتی پیش آنها ماند او هیچوقت حرف نمیزد اما در کنار چارلی و همسرش آوا در ایوان در کنار بچهها مینشست و وقتی میدید آنها به پول احتیاج دارند از سکههایی که همیشه در جیبش صدا میکردند به آنها میداد مثل این بود که هیچوقت پولش تمام نمیشود."