خلاصه ماشینی:
"-نیورنسانس:شما به موضوعات فراوانی اشارهکردهاید و در کتابتان هم نه تنها به نقد مؤسسات مالیپرداختهاید بلکه کل نظام اقتصادی را نیز مورد بررسیقرار دادهاید،به همین دلیل از شما میپرسم که راهچاره را در چه میبینید؟ -دیوید کورتن:شاید به نظرتان خندهدار باشد،اما آن مقصدی که من در نظر دارم همان سیستم بازاراست.
-نیورنسانس:با این تفاسیر تصور شما از سیستمبازار چیست؟ -دیوید کورتن:اگر به تئوری بازار و آرای«آداماسمیت»(که در زمان خود فردی خوشفکر بوده)مراجعه کنید،خواهید دید که نخستین اصل اقتصادبازار این است که خریداران و فروشندگان باید درحد و اندازهای باشند که نتوانند روی قیمتها تأثیربگذارند.
آیا گمان میکنید میتوان جامعهای را که فاقد عنصر«رشد»باشد پیدا کرد؟تصور شما از موضوع«رشد»در یک جامعۀ مفروض در آینده چیست؟ -دیوید کورتن:نکتۀ جالب این است که چرا مااحساس میکنیم نیاز گریزناپذیری به«رشد»وجوددارد؟ -نیورنسانس:میتوانم مثالی ارایه کنم در مورداینکه چطور یک جامعه نیازمند رشد است.
بنابراین اگر بگوییم«رشد و توسعه ممنوع»،آیا این بدان معناست که آنهانباید هیچ اشتیاقی به بهبود سطح زندگی خود داشتهباشند،و برای خود ما،آیا این معنا را دارد که بایددست از تلاش و کوشش برداریم و همواره در همینوضعیت موجود باقی بمانیم؟ -دیوید کورتن:ما در جامعۀ خود تا حد زیادیبه سمت مصرفگرایی رفتهایم به طوری که مصرفبیش از اندازه در مقابل توانایی ما برای زندگی کردنقرار گرفته است.
حال سؤال این است:برای حل مشکلات اقتصادی منطقه(کشور)خودچه کاری باید انجام دهیم؟دیگر اینکه،برای ایجادهشیاری سیاسی،به طوری که ما را قادر به شناساییارتباط میان اقتصاد و مسائلی همچون پیمانهایتجاری(نافتا،گات و..."