خلاصه ماشینی:
"-دیوان حافظ،به اهتمام احمد مجاهد،چاپ اول،تهران:انتشارات دانشگاه تهران،79.
و مفهوم مخالف را برحسبقیودی که در منطوق آمده است به اقسامی تقسیم کردهاند کهاز آن جمله است که اگر صفت در موصوف نبود آیا حکم منتفیمیشود یا نه؛مثلا اگر بگویند مردمان دانشمند باید تکریمشوند آیا مفهوم مخالفش این است که مردمان غیر دانشمند رانباید تکریم کرد؟و معلوم است که این نظر صحیح نیست زیراکه مردمان غیر دانشمند را هم به علل دیگری غیر از دانشباید تکریم کرد مثلا اگر هنرمند خاتم کار قابلی باشد که اهلدانش و علم نباشد آیا نباید او را تکریم کرد؟از این بحث چنینبر میآید که مفهوم مخالف پیغمبر راستگوی الزاما این نیستکه پیامبران غیر راستگو یعنی دروغگو هم بودهاند گرچه بواقعپیامبران یا متنبیان دروغگوی فراوانی هم بودهاند که آنها رااصطلاحا«انبیاء کذبه»مینامند چنانکه در زمان خود حضرترسول مسیلمۀ کذاب یکی از پیامبران دروغگو بوده است وبه همین دلیل کذاب خوانده شده است اما البته راستگوییحضرت رسول صفت ذاتی او بوده است چنانکه تمام قاریانپس از پایان قرائت قرآن میگویند{/«صدق الله العلی العظیم وصدق رسوله النبی الکریم»/}و خود پیامبر هم در ابتدای رسالتخود به جمع مشرکان فرموده:{/«الرائد لا یکذب أهله»/}که تأییدیاست بر آنکه آن حضرت جز راستگو نبوده است."