خلاصه ماشینی:
"گرچه این عنصر در متونکهن بارها آمده است اما پیش کشیدن آن به عنوان مطلعی برای روایتاصلی چون پیشدرامد یک اثر موسیقیایی خواننده را از گردابی بهماجرا وارد میسازد که حیرانی او چندان شود و در پایان داستانناگزیر باید بیندیشد که انسان امروز حکایت آن عجوزه است کهعلیه پدر و مادر قیام کرده است و به نفرین ابدی دچار شده است یاانسان،آن امیری است که در رویا امکان عذابی را میبیند و به مقابلهبا آن برمیخیزد.
این مساله ارزش اثر را دو چندان میکند زیراگرچه که در پایان هر داستان مخاطب در عوالم خود از سفر به واژگانبازگشته و سیر در معنای بیرونی را آغاز نموده است،نبود انقطاعاندیشه سبب میشود داستان بعدی بیفاصله به کلام دراید و خوانندهدر دالان دیگری از این هزارتوی به سفر خود بپردازد آنچه که متن را از بدلهای تولیدی شبیه خود در ادبیات مدرنپارسی جدا میکند این است که اگرچه مصالح ساخت اثر از متونو شخصیتهای عرفانی ایرانی و سامی گرفته شده است،اما استادانهپیرنگ تراژدی یونانی به آن افزوده شده است."