ملخص الجهاز:
"اگرچه حتی استفاده از یافتههای بینالملل در قلمرو فناوری برای جبران سریعتر فاصلهها مستلزم بومی کردن آنهاست اما این نکته در قلمرو و علومانسانی به علت تعامل تگاتنگ قوانین جهان شکول با فرهنگ هر سرزمین و تغییراتی که از این رهگذر حاصل میشود،مصداق بیشتری دارد و بدون بررسی نقش چهارچوبهای فرهنگی و نمادهای اجتماعی،قبول بی کم و کاست یافتههای دیگر کشورها،امکانپذیر نیست.
اما آیا میتوان حتی با بومی کردن نتایج حاصل از پژوهشهای کاربردی،از پژوهشای بنیادی صرفنظر کرد و فقط سود بخشی آنی را در نظر گرفت؟اگر پاسخ به این پرسش منفی باشد مسألهای که پا بر جا میماند چگونگی تقسیم مسئولیتهای سازمانی،سطوح سرمایهگذاری و تعیین اولویتهای این دو نوع پژوهش است.
در چهارچوب این احترام متقابل است که هم به نیازهای بلافاصله جامعه پاسخ داده خواهد شدو هم با صرف نظر کردن از پژوهشهای "بنیادی"یا"ریشهای"کشور خود را محکوم به ماندن در قبای یک جامعه"جهان سومی"نخواهیم کرد و به جای"مصرف علم"به "تولید علم"هم خواهیم پرداخت."