ملخص الجهاز:
"با این همه،کتاب حاضر بادقت و جامعیت کمنظیر خود،نخست نظریات مطرح شده درباب وثاقت متون در سدههای نخست اسلامی را گردآوری و به تجزیه و تحلیل آنها پرداخته و سپس با روشهای خاص خود،روایات تفسیری موجود در تفسیر طبری و علی الخصوص تمامی روایات این عباس،را از نظر اسنادی و محتوایی بررسی کرده است.
حال مؤلف باید به این و رایجی در متون کهن تاریخی،فقهی و تفسیر بوده است؛ اما به نظر مؤلف در تعیین وثاقت اسناد و احادیث اسلامی، روایات تفسیری از دو دسته دیگر ارزش و اهمیت بیشتری دارند،زیرا اولا با مهمترین متن راویان احادیث فقهی و تاریخی ذکر شده است؛تالثا محتوای و احکام فقهیاند قرآن)است فقهی(ناظر به نقلهای تاریخی و احکام فقهی قرآن)است و رابعا دراینجا روایاتی وجود دارد که علی الظاهر عاری از بحث و جدلهای فرقهای و اختلافات فقهیاند و لذا و ثاقتشان جای اعتماد بشتری دارد.
بدینسان مؤلف به بررسی تمام روایاتی میپردازد که در سلسله اسناد آنها،نام ابن عباس به عنوان راوی یا مفسر اصلی آمده است و به گفته خود،روش و مکتب تفسیری ابن عباس(یا به تغییر دقیقتر روش تفسیری مجموعه روایات منسوب به ابن عباس)را«انگشتنگاری» میکند.
این کار که برای مؤلف جنبه تمهیدی دارد،بیش از نیمی از حجم کتاب را دربرمیگیرد،اما دو فایده دارد: نخست آنکه خواننده در این دو فصل به کاملترین و جامعترین نظریات و فرضیههای مستشرقان در باب وثاقت یا عدم وثاقت حدیث و نیز روایات تفسیری دست مییابد و دوم آنکه مؤلف با مرور تفصیلی این نظریات موضع خویش را در هر مورد تعیین میکند و در فصول کتاب(فصلهای چهارم و پنجم)در جای خود،از آن بهره میبرد."