ملخص الجهاز:
"درهرحال موضوع مهم در چارچوبها و راهبردهای تربیتی این است که در معرفتشناسی و در ارتباط با مخاطب به دنبال آنیم که دانش صریح را آموزش دهیم یا دانش ضمنی را؟ وقتی نتیجه و عمل اهمیت پیدا میکند ما از منظری عینیگرا به دنبال شفافیت و صراحت1هستیم.
در این چشمانداز فنی بودن2دانش مهم میشود و به مسالهای تبدیل میشود که از راه مهارتآموزی میتوان به آن دست یافت.
در مقابل وقتی دانش ضمنی سرلوحه اقدامات تربیتی قرار میگیرد،شاگردی کردن3نزد استاد کار،مهمتر از مهارت ورزی مکانیکی میشود.
در این چشمانداز فرآیند از نتیجه اهمیت بیشتری دارد.
این امر بیش از آن که امری دلبخواهی و اختیاری باشد، مربوط به سطح دشوار و پیچیدگی واقعیت است.
در این چشمانداز با اهمیت دادن به فرد شناسنده به جای موضوع شناسائی،موضع ذهنیتگرایی برتر از عینیتگرائی میشود.
دانش ضمنی با مطالعه به دست نمیآید بلکه فرد باید به شاگردی تن بدهد."