ملخص الجهاز:
"جمعهها مینشستیم پشت پنجره و میگفتیم: پس چرا نمیآید؟ تو همیشه میآمدی، به ما سر میزدی ولی میدیدی که آنجا نیستیم.
جمعه که میشد، تازه یادمان میآمد که باید جایی میرفتیم؛ اما دیگر دیر بود.
یکی میگفت: حالا نمیشود جای قرارمان را عوض کنیم؟ حالا که ما نمیتوانیم برویم آنجا که او میخواهد، خب او بیاید اینجا که ما هستیم.
دیگری میگفت: آخر قرار است وقتی او بیاید، ادامة آن راه را با هم برویم.
اگر اینجا بیاید، کدام راه را میخواهید با هم ادامه دهیم؟ دنیای شما که همة کوچههایش بنبست است!
آن یکی میگفت: یک وقتی این طوری قرار گذاشته بودند.
آنقدر که حتی یادمان میرود قرار و مدارمان با تو چه بود!
یادمان میرود که قرار بود قرارها را تو تعیین کنی؛ همه چیز را تو بگویی؛ دنیایمان را تو بسازی.
این بار میخواهم آنقدر زود بیایم که صبح جمعه سر قرار برسم."