ملخص الجهاز:
"زهرا رضاییان قامت صبر مولا(علیه السلام)غریبانه در هجوم تنهایی خم میشود؛ آنگاه که با اشک چشم، پیکر نیلوفری را غسل میدهد و در بدرقه اشک زینب، یاس ارغوانیاش را در کوچههای شرمآگین مدینه و دور از چشمان خواب زدگان مردنما بر دوش میبرد!
این علی(علیه السلام) است که در حنجرهی سوزانش شعله میکشند فریادها.
این علی(علیه السلام) است که در ساحل چشمهایش، زانو زدهاند اشکها.
قلب علی(علیه السلام) را گدازههایی از خشم در آغوش کشیده بود و چشمان شعلهورش گواه سوز و گداز او بودند.
هجوم این فاجعه، هوای متراکم مدینه را ملتهب کرده است.
عمق زخمهایت را از چشمان نجیب علی(علیه السلام) پنهان کن!
بی تو علی(علیه السلام) شانههایش در زیر غریبانهترین اتفاق، خم شده و مصیبت غربت خویش را در تاریکی عظیم نخلها نجوا میکند!
چه کند علی(علیه السلام) در این میان؟...
علی(علیه السلام) میرود، اما دخیل چشمهایش را بسته است به مزاری که نشانی ندارد!"