ملخص الجهاز:
"هنر و ادب مرا به خود بپذیر زهرا رضاییان یا قدوس یا الله ...
به کدامین کلام که بیش از این شرمنده تو نشوم؟ ...
شرمنده کرامت تو و غفلت من, شرمنده گستردگی رحمتت و وجود فرو رفته در خود خواهیهایم که حق بندگیات را آنگونه که تو خواستهای, ادا نکردم...
دعا کردم که سینهام را وسعت بخشی به گستردگی انوار خورشید...
دعا کردم تا در خلوت و جلوت, در ناگهان و هماره, در سکوت و بیقراری, در آسایش و سختی دمی از یاد تو جدا نشوم...
دعا کردم نیمه شبها که به درگاهت میآیم, مرا بپذیری...
دعا کردم «اللهم انی أسئلک الأمان یوم لاینفع مال ولابنون الا من أتی الله بقلب سلیم...
باز هم مرا به خود بپذیر و دست رد بر سینه سوزانم مزن, مرا از سرچشمه کرامتت سرشار کن...
کویر تشنه دلم را جاری زلال نگاهت آبیاری کن که تو همان خدایی هستی که خون عشق را در رگهایم جاری ساختهای..."