ملخص الجهاز:
شادی از منظر مولانا، رویدادی بیرونی و ناگهانی نیست، بلکه اوضاع و احوال درونی فرد در تولید آن سهم ویژه و منحصربهفردی دارد و حقیقتی فراتر از یک احساس یا هیجان صوری و زودگذر است.
با اینکه در نگاه نخست به نظر میرسد دستیابی به چنین تجربه ارزشمندی سخت و فراتر از توان معمول انسانهاست، اما زمانی که شخص برای درک چنین احساس متعالی قدم برمیدارد، حسی آمیخته با «شور و امید» او را به پیمودن ادامه راه دلگرم میکند و عبور از سختیها و دشواریهای راه برایش آسان میشود؛ البته به شرطی که این تلاش درونی با لطف و عنایت ربانی درآمیزد.
مولانا برای نشان دادن مسیر اصلی و درست شاد بودن و شاد زیستن، تجربه متفاوت دو انسانی را بیان میکند که یکی در کنج زندان، سرشار از مستی و شادی است، و دیگری با وجود بودن در باغی سبز و زیبا، از احساس ترشی و تلخی رنج میبرد.