ملخص الجهاز:
"تا پیش از ساعت هشت بعد از ظهرکه از آن پس گیلاسی دو یا سه مشروب میخورد و شنگول میشد،مردی کم سخن و عبوس بود و تا حدی تأثیر خود بگیری در بیننده باقی میگذاشت.
هدایت آشنایان فراوان ولی دوستان معدود داشت:دوستان روزش افرادی بودند که با او رابطه هنری و منطقی داشتند.
به همین جهت،این همه چهرههای گوناگون و حتی متضاد از هدایت رسم شده، که گاه خلاف واقع است.
خود کشی را-که چند بار در زندگی آن را آزموده بود-پاسخ شایسته انسان به این تحمیل طبیعت میشمرد.
«هدایت در زندگی شبانه خود،آدم تازهای بود:جغد گوشه نشین،به شمع جمع و بلبل داستان سرا بدل میگردید.
هدایت در سرشت خود زندگی و انسان را دوست داشت،ولی از شگرد آسمان رنجیدهخاطر بود؛رنجشی خیامی و حافظی؛شاعرانی که بسیار میپسندید.
وقتی به خانهء دور افتاده و تازه هدایت رفتیم،اواسط روز و خود او هم در خانه بود."