ملخص الجهاز:
"بهراستی،ما نیز از زاویه نگاه فردی به استعدادها نمینگریم؟!سهم ما در پرورش استعداد خودمان و دیگران چیست؟!مگرنه اینکه در دین ما به عبادات جمعی آنقدر بها داده میشود که قابل مقایسه با عبادات فردی نیست؟!و مگرنه اینکه نهایت استعداد آدمی در جمع به بار مینشیند؟!پس چگونه است که این روزها همچون سنگهای غلتان از کنار یکدیگر میگذریم و فقطوفقط به خود میاندیشیم؟!دیگران و اندیشه دیگران،آن زمانی که آنها را همراه خویش و در کنار خویش میبینیم،بخشی از وجود ما هستند و سستی و کاستی در وجود آنان،بدون هیچ تردیدی ثمرات افکار و اعمال ما را دچار نقصان خواهد کرد.
این هیاهوی بسیار شهرها که در آرامش شبها جز خستگی دل و تکرار اندیشه چیزی در بر ندارد،این مسافران خسته را به کجا خواهد رساند؟!راستی،برای کدامین جمع،از یکدیگر کم میشویم؟ای کاش این ماه،تلنگری بر ذهن ما باشد که هر روز و هر ساعت و هر لحظه را با یک چرای واقعی همراه کنیم و همه چیز را با هم ببینیم و برای هم بخواهیم."