ملخص الجهاز:
"آقای آموس!مبارزه با استمعار و استثمار،بازی با کلمات نیست، چیزیست که در عمل اجتماعی متبلور میگردد و عمل اجتماعی صورت نمیبندد مگر آنکه«آگاهی طبقاتی»به حد معینی از رشد و تکامل خود در جامعه برسد و کمترین کار دکتر علی شریعتی، کمک به ارتقای چنین آگاهییی بوده است:بگذریم از اینکه اگر «عمل»او مبارزه با استبداد،استمعار و استحمار نبوده است،چهگونه کتابهای او با ممنوعیت انتشار و سانسور مواجه میشدند؟چرا خودش از سوی ساواک بازداشت میگردد و کرسیهای تدریسش را بر میچینند؟کسی که نوشتههایش حاکی از تلاش جدی برای شناخت«عدالت»علی،«آزادگی»سرور شهیدان حسین و معرفی آن به جامعه است،چهگونه نمیتواند«عدالتجو»و«آزادیخواه» باشد؟آنکه میکوشد تا پویایی«مکتب»و توانایی وحدت بخشی آن را در نوشتهها و سخنرانیهای خود بازنماید،چهگونه است که نمیتواند به آرمانهای آن-آزادی و عدالت-پایبند باشد؟مگر یک ایدئولوگ آزادیخواه و عدالتجو چهگونه است؟اینچه آزادی و عدالتیست که صرفا آقای آموس بدان دسترسی دارند و روشنفکران «سنتی و فاقد روحیهی جهان شمولی»چون دکتر شریعتی را بدانها دسترسی نیست؟ در متن ترجمه شده توسط جناب آقای حمید احمدی،از تمایل حزب تودهی ایران در فاصلهی بین سالهای 1320 تا 1332،به انطباق«اتوماتیک»مارکسیسم با شرایط جامعهی ایران سخن رفته است،که لازم است توضیح مختصری در این زمینه داده شود."