ملخص الجهاز:
"بهزاد عشقی سیمای موقر کارفرمای سنتی نگاهی به فیلمنامهء روسری آبی رخشان بنی اعتماد یکی از فیلمسازان شاخص سینمای اجتماعی ایران است.
تعدد حوادث و آدمها،در سایه قرار گرفتن شخصیتهای اصلی،و عدم توازن پهنهء عاطفی و اجتماعی داستان سبب میشود که مسائل زیادی در فیلمنامه گنگ و ناپرورده باقی بماند.
اما بنی اعتماد این تضاد را فردی را بر زمینهای اجتماعی مینشاند،تا نتایج عامتری استخراج کند.
اما نویسندهء فیلمنامه نمیتواند این دو پهنه در ارتباط باهم به قدر کفایت بپردازد.
یادتون میره چیزای دیگهای هم هست که تو ورقهء آزمایشگاهی نمینویسن (ص 38-فیلمنامهء روسری آبی-ناشر،گزارش فیلم) اما در موارد تجسمی فیلم،این تنهایی این اصلا مطرح نمیشود، و یا تجلی تصویری کمرنگی پیدا میکند.
به راستی،چرا نوبر دست رد به سینهء جوان عاشق میزند و به ازدواج موقت با مردی که همسال پدر اوست تن میدهد؟در فیلمنامه هیچکدام از این انگیزهها رد مشخصی از خود به جای نمیگذارد.
(همان مأخذ،ص 61) اما تضاد رسول و فرزندانش صرفا جنبهء عاطفی و خصوصی دارد،و به مختصات اجتماعی طبقهء آنها ارتباط پیدا نمیکند.
در نتیجه تصویری که فیلمنامهنویس از خصوصیات اجتماعی این طبقه ترسیم میکند،فقط در شخصیت مثبت رسول شکفته میشود.
اما فیلمنامهء روسری آبی،و به تبع آن اجرای سینمایی اثر، صرفا تصویری تزئینی از زندگی کارگران ارائه میدهد.
به همین دلیل،هدف نویسنده نقض میشود و عشق نوبر و رسول، صرفا در محور عاطفیش محصور میماند.
اما مشکل عمدهء فیلمنامهء روسری آبی،و به تبع آن اجرای سینمایی اثر،در این خلاصه میشود که:برخلاف ادعای فیلمنامه، روسری آبی اثری در تدقیق واقعبینانهء نابرابریهای اجتماعی نیست."