ملخص الجهاز:
قلبم ايستاد و بعد نامنظم و با صداي بلند به تپش خود ادامه داد.
(پس از کجا؟) ناراحت بود که تراموا درست لحظهاي قبل از رسيدن او، حرکت کرده است.
آدم فکر ميکند که رانندگان ترامواها اين کار را از روي عمد و به دليل لذتهاي ساديستي خود انجام ميدهند.
کاملا اشتباه ميتوانستم اين را به او بگويم و بعد پياده ميشد، در انتظار ترامواي شمارهي دو به مقصد لوخر گوت ميماند و بلافاصله هم مرا فراموش ميکرد.
اين بار روي آخرين صندلي، درست پشت سر من.
شانس آوردم که يکي از اين افراد بازنشسته که تفريح شان تراموا سوار شدن است و هم چيز را بهتر از همه ميدانند، دخالت نکرد.
به آرامي حرکت کردم و از زير چشم نگاهي به مسافر خود انداختم.
به ارامي سر خود را تکان دادم و کاملا آهسته حرکت کردم.
در صندلي خود گير کرده بودم و نميتوانستم حرکت کنم.