ملخص الجهاز:
"طرح این مسئله در کلاس و بحث روی آن دو فایده داشت:یکی اینکه بر خلاف عادت آن روزگار،روز کار روشنفکر نماهایی که معنی بسیاری از نوشتهها و شعرها را نمیفهمیدند،اما از ترس اتهام «عقب مانده و امل»به روی خود نمیآوردند،خط بطلان میکشید.
بچهها برای شرکت در بحثهای این قسمت،مجبور بودند دستور زبان را خوب یاد بگیرند و بفهمند،و از حفظ کردن آن چشم بپوشند.
تمام بچههای کلاس میتوانستند بنا به سلیقه و میل و ذوق خود روی نوشته قضاوت کنند.
از بچهها خواسته بودم که ابتدا روی موضوع انشاء خوب فکر کنند،بعد برای نوشتن و به روی کاغذ آوردن اندیشههایشان، طرحی بریزند.
چرا که مطمئن بودم بچهها از شنیدن ده انشاه فایدهای نمیبرند،ولی از شنیدن یک انشاء و پیگیری چگونگی آن به صورتی که گذشت،نکتهها میآموزند.
برای اینکه تنبلهای کلاس از زیر بار تکلیف در نروند و کلاس به چند نر علاقمند اختصاص پیدا نکند،هر هفته موضوع تازهای میدادم و تمام دفترهای انشاء را کنترل میکردم و مواظب بودم که همه بنویسند."